Open Roeidag RV-Weert

 

De dagen worden langer en de zon schijnt weer vaker, tijd voor een nieuw roeiseizoen!

 

Graag nodigen we iedereen uit om zondag 20 maart naar onze roeivereniging te komen.

Van 10 tot 14 uur zorgen we voor vlaai en koffie/ thee. Doel is elkaar te ontmoeten en plannen voor komend seizoen te maken.

 

Daarbij zijn ook niet-leden van harte welkom om eens kennis te komen maken met het roeien en met onze gezellige vereniging.

Nodig in je omgeving mensen uit die interesse hebben om langs te komen.

 

Voor de geïnteresseerden vindt er een rondleiding plaats en kan er geoefend worden op de ergometer, de roeibak en kan men zelfs een stukje proefroeien met een aantal ervaren roeiers.

 

Tot ziens in ons clubhuis aan de haven bij sluis 16, Industriekade 50 in Weert.

 

Verhinderd of de open dag gemist, maar toch interesse om te roeien? Stuur dan een mail naar secretaris@rv-weert.nl, dan nemen wij contact met je op.

 

In Memoriam Wim van Berkesteijn

 

Op dinsdag 28 december is ons lid van het eerste uur, Wim van Berkesteijn overleden. Naast de passie voor motorrijden en de TT, lag de passie van Wim bij het water. Eerst als fanatiek reddingszwemmer veel in het water, na de oprichting van de roeivereniging ook op het water. Vooral als boegroeier heeft Wim vele kilometers over de Zuid-Willemsvaart afgelegd. Zijn vakmanschap in de houtbewerking kwam goed van pas bij de oprichting van het clubhuis van onze roeivereniging. Met beperkt budget werd uit restmateriaal, containers en bouwkeet een botenloods met kantine opgericht. Was er door een roeier een gat in een van de houten boten zoals Sloene of Valse Trog gevaren, dan kon Wim dit ook vakkundig repareren. De voorzitter maakt nog elke ledenvergadering gebruik van de door Wim gemaakte voorzittershamer.

De laatste jaren was Wim een soort gastheer op de roeivereniging. Al voor het roeien zorgde Wim dat de koffie werd klaargezet. De roeiers heette hij hartelijk welkom en nieuwe leden voelden zich gelijk thuis. Het was bijna een belediging als iemand de afwas wilde doen, je werd dan meteen door Wim naar huis gestuurd. Op maandag kwam Wim dan extra terug naar de vereniging om op te ruimen. Van kleine aankopen vond de penningmeester een kassabon in de brievenbus. De sleutels van RVW hingen thuis altijd klaar op het sleutelrekje.

Wim stond steeds vaker thuis met de sleutels in de hand, zonder het doel te weten. Sindsdien hebben wij Wim vaker op de roeivereniging moeten missen. Door de lockdown kon er niet meer geroeid worden en door gebrek aan vast ritme, ging Wim steeds sneller achteruit. Een zware tijd voor Rikie en familie brak aan. Wij gedenken Wim als de vriendelijke, zorgzame man met een bijzondere plaats binnen onze kleine roeivereniging.

Wij wensen Rikie, de kinderen en kleinkinderen veel sterkte met dit verlies.

Wim, wij zijn dankbaar je gekend te hebben en wensen je een behouden laatste vaart.

Zomaar een donderdag

 Zomaar een donderdag

Donderdagmorgen 09:15 uur. Ik pak mijn racefiets uit de schuur om op te stappen, maar controleer voor vertrek nog even My Sportsplanner. Twee heren vandaag die ook van de partij zijn. Dat is mooi, zo vullen wij vandaag de Gouden Greep. Dus via My Fleet reserveer ik deze boot alvast.

Dan rest mij nog de Buienradar te raadplegen. Een aangename 6 graden, de zon die belooft binnen een uurtje door te breken en een zuidwesterwind kracht 2. Ideaal roeiweer denk ik zo.

 

Ik stap op en mijn benen pompen al snel in een regelmatige cadans richting Weert. Eerst passeer ik het Kanaal Wessem-Nederweert en ongemerkt scannen mijn ogen de kanten af op zoek. Tja, op zoek naar wát?

Binnen enige tijd fiets ik parallel aan de Zuid-Willemsvaart, inmiddels bekend gebied. Ik steek over bij de sluis van Nederweert en ook hier scan ik weer.

In hetzelfde tempo passeer ik ’s ochtends meerdere scholieren allemaal kletsend in groepjes richting Weert, zich opmakend voor een dagje school.

Vlak voor ik het kanaal weer ga passeren bij de Biesterbrug passeer ik nog weer groepje en minder ik vaart. Vlak voor de brug stap ik af.

 

Steevast iedere keer als ik de brug passeer….. stap ik af en scan ik. Ik steun op de brugleuning en werp een blik op het water, het trapje aan de Molenakkerkant, het riet dat aan de andere kant nog staat en er ontsnapt mij een zuchtje.

Maanden geleden kostte dit passeren mij zeker 5 minuten, nu fiets ik na even stilstand weer door.

Het clubhuis is al vlot bereikt en ik open alle deuren en begin met het klaarleggen van het materiaal.

Al snel voegen beide heren zich bij mij, worden de taken verdeeld en klinkt het ‘gelijk instappen 1-2-3’ Rustig varen we de haven uit. Een ieder heeft een goeie slag al snel te pakken en in een mooi tempo roeien we richting de Stadsbrug. Deze passeren we in een rustig tempo en we voeren dit weer op richting de Biesterbrug alwaar we ronden.

Met deze laatste brug op mijn netvlies, roeien we weer dezelfde route terug naar ons gezellige clubgebouw zonder verder nog andere boten of schepen te treffen. Al met al een mooie ervaring weer vanochtend!

 

Het heeft tijd gekost om met zoveel plezier en zo ontspannen weer in en uit de boot te stappen. Het zal nooit hetzelfde zijn als voorheen in alle opzichten. Iedere keer als ik instap, ben ik in gedachten even bij jou en vaar je min of meer mee. Ik blijf scannen naar jouw felgele petje met spiegeltje. Ik weet dat ik het niet vinden zal. Het zal inmiddels weet ik waar zijn. Maar de gedachte aan dat petje, brengt mij zomaar bij een dinsdag enige weken geleden.

 

Zomaar een dinsdag

Het is dinsdagochtend 7 uur en ik stap in de auto richting het Zuiden. Hoensbroek om precies te zijn. Vandaag ben ik te gast bij mijn roeimaatje tijdens zijn therapiesessies in het revalidatiecentrum. Hier zie ik hoe hij zich inzet en iedere dag vecht als een leeuw om te werken aan zijn herstel.

En dan denk ik nu, ‘petje af voor jou Pierre en petje af voor al jouw geliefden om je heen’. Zoveel vuur en zoveel vechtlust, respect!

Ik weet zeker dat dit jou gebracht heeft waar je nu staat en ik hoop dat het jullie toekomstig nog meer goeie stappen gaat brengen!

 

Monica

PANNENKOEKENTOCHT

 

 Zondag 12 september waren we te gast bij Aeneas in Roermond.

De weersvoorspellingen waren goed dus het beloofde een mooie dag te worden.

Het clubhuis, en vooral het botenhuis, maakte ons behoorlijk jaloers  -in Weert hebben we een relatief kleine roeivereniging-  maar vooral de locatie en de omgeving in Roermond zijn prachtig: een overweldigende natuur met koeien, ganzen, witte en zwarte zwanen, een reiger en andere wilde vogels langs de oevers.

De tocht van 30 km, waar sommigen van ons nogal tegenop hadden gezien, was afwisselend en vooral erg gezellig. De lunchpauze met de wandeling naar de Pannenkoekenbakker was welkom en gaf ons de gelegenheid even de benen te strekken!

Bij terugkomst in Roermond stonden er weer lekkere hapjes klaar, waar iedereen meteen op aanviel! Hoe kon het, na die goed gevulde pannenkoeken?

Al met al hebben we genoten van een fantastische dag, waarvoor we de ontvangende  RV Aeneas van harte willen bedanken! Zeker voor herhaling vatbaar!

Ook dank aan de gezellige roeiers uit Eindhoven en Barendrecht.

Moe maar voldaan konden we weer huiswaarts keren.

Ook namens de andere teamleden,

Met vriendelijke groet 

Karin Bekelaar 

Verslag Onderlinge Roeiwedstrijd Venlo 17 oktober door Maud

 

Zondag 17 oktober; de wekker ging al vroeg,
zeker voor sommige van ons na een ‘zware’ zaterdagavond.
Rond 09.15 iedereen goed en wel op weg naar Venlo!
Daar aangekomen werden we hartelijk onthaald door WSV De Maas. Onder het genot van een bekertje thee of koffie en met een lekkere stroopwafel werd uitgelegd welke route alle teams moesten afleggen. ( volgens sommigen van ons dus echt geen 500 maar wel liefst 600 meter )
Een keurig uitgewerkt wedstrijd boekje werd uitgedeeld en door alle teams nauwkeurig bestudeerd. Vervolgens werd de koffie nog eens bijgeschonken en konden we even genieten van de doorkomende zon!
Om 11.00 uur luidde het startsignaal voor de eerste 3 teams, terwijl ons herenteam ‘The Veterans’ zich langzaam richting de start verzamelde! Langs de kant stonden talloze enthousiaste fans om ons aan te moedigen, dat ze toevalligerwijs ook een vishengel in het water hadden dobberen nemen we even voor lief!

The Veterans roeide de eerste ronde om 11.15 en zette een keurige tijd neer van 2.27 min.!
Het tweede Weertse team genaamd ‘The Future’ volgde om 11.30 en zette een, ook keurige, tijd neer van 2.55 min.
Terwijl het herenteam zich opstelde voor race 2, kon het mixed team even de benen strekken!

De spieren opgewarmd, de route verkend;
Ronde 2 voor de heren; een toptijd van 2.16 min
Ronde 2 voor The Future; 2.51 min

Even een pauze moment voor alle teams. De eieren werden driftig gepeld en ook de bananen waren binnen een mum van tijd verorberd! Nieuwe energie voor de laatste rondes!
Ronde 3 voor The Veterans 2.22 min. Ronde 3 voor The Future 2.35 min. Jawel, maar liefst een tijdwinst van 16 sec ten opzichte van de vorige ronde! Mannen, maak jullie borst maar nat voor volgend jaar!
De competerende teams zette ook mooie tijden neer, dus het was nog even spannend wie er met de medailles vandoor zou gaan.

4 categorieën! De eerste medaille voor de dames in de categorie damesteam. Weliswaar het enige team in die categorie maar ach, wat boeit het!

Onze heren, The Veterans, jazeker, 1ste plek in de categorie Heren. Toppers!!
The Future moest het doen met de derde plek in de categorie mixed teams.
En het winnende team van alle 8 deelnemende teams; de studentenroeivereninging Notos met het team Board, met een gemiddelde tijd (3 rondes) van 6.44 min. We hebben een heerlijke dag gehad in Venlo. Het weer was ideaal, veel gezellige mensen, wat wil je nog meer! Complimenten voor de organisatie van WSV De Maas en we kijken nu al uit naar volgend jaar.

 

Maud

Het is MOOI geweest

Heel mooi. Heerlijk geroeid, mooie nieuwe mensen leren kennen en veel gelachen in ons thuishonk. Vorige week viel alles stil toen het bij me doordrong welke ernstige gevolgen het ongeluk van Pierre heeft. Tijd voor bezinning. Ik ben gestopt met roeien. Wat zal ik het missen, wat zal ik mijn clubmaatjes missen, maar ook tijd voor wat nieuws. Het ga jullie goed! Gegroet, Wil

De meelfabriek

Vast herkenningspunt op ons belangrijkste roeitraject is de "Meelfabriek". Vooral als het een beetje waait kan het daar lastig roeien zijn, door de wind die door de hoogbouw getunneld wordt. Bovendien moet je er altijd extra goed opletten vanwege vrachtschepen die er liggen of net bezig zijn met manoeuvres om aan te leggen of een beetje op te schuiven. Behalve door de wind en de vrachtschepen, kan ook de geur die de fabriek voortbrengt soms wel een beetje irritant zijn.
Tegenwoordig heet die fabriek Limagrain Ingredients, het bord met die naam hangt er nog maar een maand of zo. Daarvoor was het even Unicorn, en ook kon je tot voor kort het silhouet nog zien van het logo van Meneba, een vrouwfiguur met een garve graan in haar handen. Dat was de exploitant vóór Unicorn. In Weert staat de fabriek bekend als de Maelmuuëhle De oorspronkelijke bouwers, in 1906, zijn de gebroeders Van de Venne. Tot 1973 heeft die familie de fabriek beheerd. Toen werd hij overgenomen door Wessanen, en later dus door Meneba, door Unicorn, en nu door Limagrain Ingredients, een van oorsprong Frans bedrijf, tegenwoordig actief in 58 landen. Er wordt in Weert vooral maïs verwerkt.